di na kita tatanungin kung nasa mabuti kang kalagayan dahil alam kong hindi...uu! at dahil narin sa hindi malamang dahilantes, di ka nagpaalam sakin na nasa pinas ka pala, at ngayon ko lang nalaman na pabalik kana pala ng kuwait. anak ng tipaklong wala akong ka-alam alam na umuwi ka pala ng pinas, langya ka, nagulat ako nang makita ko yung txt mo at akala ko ginogoyo mo lang ako, at minura pa kitang hayop ka na akala ko kung sino, ikaw lang pala..pero eniwey! buti naman at naisipan mo akong pasyalan..teka anu nga bat at anu ang nangyari at di ka nagsabi na nagbakasyon ka pala ng pinas?
Bilang isang Pilipino, masakit na makita ang kalunoslunos na sinapit ng aking kababayan dulot ng isang bagyo. Tumaas na tubig na nagdulot ng mga pagbaha, rumagasang putik at eksena ng gumuhong lupa ay iilan sa mga malungkot na pangyayari. Madaling sabihin na itoy isang kasaysayan na lamang na maihahalintulad sa mga nakaraang trahedya ngunit ang mga buhay na nawala ay hindi na kaylanman maibabalik ng kasaysayan.
http://dennisvillegas.blogspot.com/
.jpg)
http://palipasan.blogspot.com/
bakit masama bang tumakbo...masarap atang tumakbo lalo na ngayon at papalapit na ang eleksyon! este , taglamig dito sa lupang buhangin..kung dati lakad lang pawisan nako at kulang nalang pigain ko ang suot kong damit dahil sa pawis, ngayon nakakatakbo nako at madalas na akong makakapag ja--(toot)..jack en poy ng di masyadong pagpapawisan.
dahil narin sa busy talaga ako ngayon at buhol buhol na skedyul ko, tatakbo talaga ako...hindi sa eleksyon kundi sa nalalapit na art exhibit sa tulong ng adhika group, so far so good naman na matuloy ang heArt of Ever Villacruz. isang art book ito at small solo art /sculpture exhibition na gaganapin at kung papalarin sa buwan ng january sa taong 2010 kasabay ng aking birtdey!
front and back cover
sawali naman ang kisami ng tindahan, 
minsan tuloy ayoko ko na manuod ng balita, kaya lang dahil sa talagang magandang lalaki tayo,este! magandang pampalipas ng oras at syempre likas sating pinoy ang malaman ang nangyayari sa buong sangkatauhan,lalo na't andito tayo sa lupang buhangin at malayo sa pinas kailangan nating malaman ang balita sa pinas.(pinagpawisan ako dun ah, sa haba ng sinulat ko,ibig sabihin lang pala manuod ng balita atcheche!).teka kahit ako natatawa..ang layo na ng nasa isip ko dahil sa atcheche nato..matagal ko na rin narinig toh sa katauhan ng tvj(tito vic joey),tuwing may kalokohan at ang punchline sa huli ay "atcheche."eniwey! back to my magandang lalaki tayo story,este ulit! back to my balita pala...
tambayan din ng pinoy.abangan nyo nalang yung iba pang detalye sa susunod na post).dito rin ako nagpapalod pasalod kay mang mani pakyaw,teka ulit ha, hindi ito pambansang kamao natin ah,ibang lahi to,yan lang ang tawag ko sa kanya ebritaym na nagpapalod ako.he he he.ayun oh tignan nyo nasa bandang kaliwa naman.
madalas kong maranasan dito ang ganito.pag pumapasok ako sa mga office building para kausapin kung sino ang namamahala para sa project, madalas akong natotoink!,ang masama pa sa tuwing nagtatanong ako binabalewala ako, ang masaplap pa nga nito karamihan ng pangyayaring naganap, kabayan natin ang kuntodo snabera. 
isa sa mga pamatay homesick ang nakaugalian na ng grupo, Adhika Group, ang mangburaot sa daan, hindi mang-asar,kundi ang maghanap ng mga bagay na mapapakinabangan,sa madaling salita namumulot kami ng mga JUNK..parang everbasurero in short!..natuto kami dito dahil narin sa impluwensya ni dave,isang kilala sa larangang JUNK material experto!
buti naman at ngayon tag-init dito sa lupang buhangin, balik opisina na naman ako.kaya eto at makakasama ko na naman ang mga batikan ART director dito. sina Ser Ding Bautista jr. at Dave Constantino.kaya ilag na naman ang mga ibang lahi kung performance level ang pag-uusapan.he he he(yabang ko noh),pano ba naman yan,eh sabi nga nila ang lakas naming tatlo katumbas ng tatlong libo!.oha oha! 
.gif)
wala nako sa porma ng mapansin ko ang video.
wala narin yung bilis ko sa nunchako at ngayon
lang ako nalaglagan sa paggamit ko nito.
naghahanap ako ng magagandang palabas sa tv pero wala akong mapanuod na type kong palabas,nagsawa na kasi ako sa mga bagong pelikula.gusto ko yung mga luma.mas natatawa kasi ako sa mga komedya nuong araw kesa ngayon. kaya naisipan kong magbukas at maghanap sa web. napadaan ako at napatingin dito sa webTV,Netvision, aba at nakita ko yung mga paborito kong pelikula, ang kagandahan pa nito,puro filipino movies ang mapapanuod mo,at saka yung PBA basketball mapapanuod mo rin...at teka yung viva hotbabes gone wild eh nakita ko rin, lumuwa nga yung mga mata ko.sangkapa,e di todits na....:)
Pag ganitong mahirap ang trabaho,mawawala ang pagod mo..lalo na pag nakikita mong gumagwapo ako,este! gumaganda at pinapalitan ng beybi ko ang paghihirap ko dito sa abroad.Pagdating sa ganitong pagkakataon nakakabawas ito ng lungkot lalo na kung alam mo na nasusubaybayan natin ang kinabukasan ng ating anak…bakit ba Masaya ako lagi lagi…dahil sapagkat datatpuwat! Top 1 na naman ang beybi prinsesa ko sa kanilang klase..ngayon ko lang ito napublish kasi talagang kayod kalabaw ako ngayon.pero ang lahat ng pagod na iyon gaya ng nasabi ko ,napapalitan ito ng lubos na tuwa saya at galak…buti hindi nagmana sakin..he he he.:)
Di pa tapos ang project may panibagong project na naman, ang hirap talaga pag ikaw lang ang gwapo dito.(ehem ehem)..hirap pa nito bawal na ang mag yosi sa loob ng opisina.pero pasundot sundot parin at minsan pag tinutopak pinapangalandakan ko pa ang pagsindi sa loob at hithit buga habang dumadaan sa HR department.anung magagawa nila kung importante sakin ang bawat segundo ng trabaho ko,kung aalis pako sa upuan ko para magyosi mauubos ang araw ko.
Extreme talaga ang klima dito sa Kuwait ,ang ganda ganda ng araw pag alis ko papuntang opisina,dina masyadong malamig kaya di nako nagdala ng makapal na jacket.nasa kalagitnaan ako ng byahe ng sumalubong ang sandstorm,malamang tatagal na naman ito ng ilang araw.kung nung una medyo manghang mangha ako sa ganito,sa isip ko makakapagpatayo ako ng bahay ng di na bumibili ng buhangin,special delivery galing sa hangin.kaya lang ng madalas ko nang maranasan medyo nababanas nako,unang una lumalagkit ang katawan ko at ang aking long hair napupuno ng buhangin lalo na ngayong madalas akong nasa site,di ko na nga matanggal ang balakubak ko kahit na panay ang gugu ko at pinapatakan ko ng lemon,lemon dahil walang kalamansi dito(susyalen ini!),tapos di pako makahinga sa sobrang dami ng kulangot ko.pero ika nga nila wala sa pinas nito,kung satin bumabagyo ng ulan dito bumabagyo ng buhangin.
Bago at pagkatapos ng sandstorm asahan nyo magpapalit na ng klima kinabukasan,patapos na ang taglamig,papasok na naman ang tag-init…waaaaaaah,din a naman ako makakapagdya(toot! Toot!)dyaging.
Mabilis ang takbo ng panahon,kung dati hirap ako sa init at lamig ng panahon dito sa lupang buhangin, ngayon panis na sakin ang lahat ng ito.ngayong malamig, ginagawa ko pa nga binubuksan ko ang aircon,di narin ako gumagamit ng heater sa pag ligo ko,advantage pa nga kasi, mabilis akong natatapos .
every friday wala kaming pasok,kaya thursday palang ng gabi handa na akong magpinta at magpuyat.at ito rin ang tamang araw para makapag mast...(makapag relax) ako.dito ko rin nagagawa ang mga trabaho na ralated sa painting,marami sakin ang nagpapagawa.at nagtatanong.
.jpg)
ilang taon na nman ang bubunuin,ilang pawis na naman ang tatagaktak sa aking morenong katawan,at ilang beses na naman mag-aahit ng balbas at bulbol pag nagpapalipas ng homesickness....
nun paman mahilig na talaga ako magtanim,bago ako umalis ng pinas at nagtrabaho sa kuwait,libangan ko na ito.lahat ata ng lupa pati sa kabitbahay nagtatanim ako.
kelan lang naisipan kong maligo sa ulan,maliban sa maglaro ng apoy gaya ng kay abou,at iniiwasang magbilang ng araw bilin ni blogusvox,di narin muna ako namasyal dahil libre ako ng pamasahe sa paglilibot ng dahil kina byahe ni dong at the islander,at eto pa samahan pa ng mas kakaibang tanawin mula sa tokyo edition ng islander in the city, ganun din ang pamamasyal ko ng napadaan ako sa eye in the sky...
dalawang taon walang uwian,halos nakamamatay ang homesickness,nakaranas at napagdaanan ko ito sa loob ng anim na buwan at pasundot-sundot na araw kagaya ng pagsundot ko sa ilong ko sa dami ng kulangot, ang hirap,mapag-isa, talagang tutulo ang uhog mo sa iyak,di ko nga alam kung bakit ganun ang feeling,ang bigat talaga! tuwing hihiga ako sa kama,parang lumiliit ang sulok nito at ang kisame parang bumabagsak sayo unti-unti,ganun kabigat.pero kung iisipin napakabilis ng panahon,sa dalawang taon yun, nakita ko ang pagbabago,naranasan kong tumayo sa sariling paa,at naranasan ko ring maging kaibigan ang aking palad sa gabi madalas akong mag lotion,para bang siya lang ang nakakaintindi ng aking pangangailangan,kaya pag tinanatanong ako kung malinis ang kamay? syempre! dahil sya ay aking alaga,oo, naman! dahil ito ang ginagamit ko tuwing nagiisa ako at para mawala ang init ng ulo...gamit ko ang kamay ko sa pagdrawing ng layout dahil sa trabaho ko.kaya kailangan alagaan dahil ito ang buhay ko...ang haba naman ng paliwanag ko sa kamay,dahil sapagkat datapwat,ngayon umuwi ako nakapagpahinga ang kamay ko...
ofw,makikita mo sa kanila yung wala nang excitement,at halos sanay na sa muli nilang pagbabalik,di tulad ko na nangapa parin kahit na sabihing alam ko ang aking gagawin,wala naman masyadong hassle o maiikwento tungkol sa paglalakbay ko pabalik,maliban lang sa pagtungtong ko ng pinas,natatandaan ko nung halos dalawang taon na ang nakalipas,masyado akong nahirapan paalis ng pinas,kasi parang ang aarte sa pila at ang ugali ng mga guard nuon kung magsisigaw ay kulang nalang sabihing "engot" ka sa pagtutulak sayo na dun ang pila at di kaba marunong bumasa,hindi naman nangyari yun sakin,pero naganap mismo sa harapan ko...pero o my gulay!,iba ang nangyari sakin ngayon,parang napaka-espesyal ko,kulang nalang bigyan ako ng welcome banner,una magalang na sila ngayon,at tatawagin kana ng guard ng "SIR" dito po ang tamang pila! "SIR" baka meron kayong panigarilyo dyan!"...at ng pumunta ako ng cr,talaga naman, kukuha lang ako tissue na isang dangkal lang ang pagitan may mag-aabot pa sayo..at sasabihin din sayo bago ka lumabas ng toilet eh, tatawagin ka na namang "SIR" baka may pang meryenda tayo dyan!...kaya sa susunod kong pag-alis muli,ito naman ang aking aabangan!
ang origin ng dates (palm tree family),hanggang ngayon ay wala pang eksaktong kaalaman,pero dito sa lugar buhangin ito madalas matatagpuan.kung ikukumpara sa buko(coconut tree) satin ang pinagkaiba lang nito ay yung bunga.at take note! para tumubo o magbunga ang date tree kailangan ng isang lalaking puno sa bilang ng limangpung punong dates na babae.o di ba kakaiba... ang lasa nito ay malinam-nam,kung titignan mo kala mo minatamis na sampalok he he he,pero magugulat ka sa lasa at napakatamis at hindi rin ito nabubulok o nilalanggam.
ilang linggo narin ang sandstorm dito sa kuwait,tuwing papasok at uuwi ako ng bahay kailangan kong maglinis ng ilong dahil punong puno ang ilong ko ng mga organism(kulangot!).
kanina napansin ko ang isang lata na pagulong-gulong sa kalye,wala akong magawa kaya naisipan kong kuhanan..pumasok sa isip ko.totoong ang buhay paikot ikot lang, kung saan dalhin ng hangin dun ka susunod,kailangan lang ng mani-obra para di ka mapunta sa putikan.kaya parang gulong!..ibig sabihin gulong gulo..kasing gulo ng bul-bol ko.
nagbukas ako ng email ko kahapon;ito ang tumambad sa mail ko:
sa totoo lang malaki ang natutunan ko na magtrabaho dito sa kuwait,hindi dahil sa experience ko na sa field ng trabaho ko,kundi dahil narin sa mga kasama ko sa trabaho,aaminin ko na nangapa talaga ako,una iba ang sistema ng trabaho at mabuburat ka talaga,di mo alam gagawin mo,san ka nga naman nakakita ng trabaho na ang mali nagiging tama,at ang tama nagiging mali...nakakapraning noh,bakit ko nga pala naikwento ang trabaho,isang dahilan at importante ang may makasama ka at nagsisilbing gabay mo lalo na't nasa ibang bansa ka,pag mahina ang loob mo at di ka lumalaban kung tama ka,di pwede yun,baka pulutin ka sa daan ng luhaan.yan ang natutunan ko dito...maliban sa kaibigan kong si ding(kasama sa trabaho,ka grupo ng adhika).http://adhikagroup.blogspot.com
Nasa kasagsasagan ako ng paghihintay kay jojo sa ambassador supermarket(isang lugar na most of the item gawa o produktong pinoy) .may narinig ako na naguusap (teka parang tsismoso ang dating ko),ewan ko ba, pero tuwing pumupunta ako dun sa lugar ,madalas kong mapansin yung mga kababayan natin na lahat ng dumadaan lalo na bagong salta, pinupuna,nag-aalala tuloy ako at tinitignan ang sarili, ang katayuan about discrimination.madalas kasi mas una nilang binabalewala o hinuhusgahan ang mga kapwa kalahi natin.
Kahapon simula ng meeting namin sa fintas garden( lugar dito sa Kuwait na itatayo ang isang branch ng mcdonalds),tinatanong ko yung sarili ko kung ano ang ginagawa ko sa meeting,halos sila lang ang nagkakaintindihan,hindi, sa hindi ko alam yung trabaho ko ha.,pano ba naman puro Arabic yung binibigkas nila,tapos tatanungin ako kung naintindihan ko,stupido diba,oo ngat may alam ako sa Arabic pero sa mga malalalim na terminology na ginagamit na salita, di ko yun alam at di ko na kailangan alamin,unang una,most of the client can speak fluent English,kahit barok kang magsalita ok na ok yun as long as nagkakaintidihan kayo,going bananas(banas na banas) talaga ako sa meeting,lahat ng kausap ko puro sila engineer,puro BOSS(modir sa Arabic) sabi yun nila,pero alam nyo ba kung ano ang pinagtatalunan,isang wall na magkakabit ka lang ng marble skirting,di ko alam kung matatawa talaga ako o maiiyak sa banas..kaya di ako nagtataka kung bakit gustong gusto nila ang pinoy..subok ang pinoy sa sipag,trabaho at trabaho lang,madaling matuto pagdating sa mga technical na bagay…ok na sana yung araw ko dahil may nakausap ako.pero salita ako ng salita,tungo lang ng tungo,naubos na yung paliwanag ko,ubos narin ang laway ko sa kaka-explain saka ko lang nalaman na indonesian pala kausap ko,anak ng tipaklong na wow mali ako,mukha kasing pinoy,natapos ang meeting na blanko ang utak ko,pag balik ko pa ng office nasa lubong ko yung BOSS ko(tunay),naalala ko deadline narin ng isang peoject,kaya yun todo paspas ang ginawa ko,di nako nagbreak,kailangan eh.masaklap pa nito,nawala pa yung network, tawag ako sa I.T namin,kinadyot talaga ako ng malas..buti naihabol ko din on time..minsan tuloy naisip kong maging teaboy,o kaya mandouf(liason officer) nalang,bakit?,ikaw kasi ang BOSS, at lahat ng BOSS makakausap mo.pag teaboy ka lahat ipagtitimpla mo at wala kang deadline!,pag mandouf-ikaw ang masusunod at gagawa para asikasuhin ang information ng lahat ng BOSS..teka bakit ba ako dakdak ng dakdak tungkol sa BOSS..at kanina pa mainit ang ulo ko,hundangan kasi,habang inaayos ko yung gamit ko natabig ko at nabasag yung HUGO BOSS na pabango na kabibili ko lang nung Thursday,buti at may natirang free cap.ayan tuloy lahat ng may BOSS nadamay! Grrrrrrrrr! 
kahapon pagkatapos ng trabaho,naisipan
every month,madalas akong pumupunta sa fish market d2 sa kuwait,ewan ko ba ito lang ata ang nakita kong palengke ng isda na bawal ang smoking(mali ata ang bigkas ko),pero sa loob ng mall pwede,werdo noh!..pero isa ang souk sharq(fish market),na madalas puntahan ng mga tao dito,may kaya man o wala,una fresh ang fish mula sa likod dagat ng lugar,yes and oh yes! malaki ang lugar na ito,aircondition ang loob at sliding door ang entry(he he he)kaya pag pasok mo amoy isda ka at pag labas mo amoy bilasa kana(pero mag eenjoy ka sa kakaikot),kung susumahin kasing laki ito ng buong ground floor ng farmers dyan sa cubao.at syempre napakamura ng isda,name all! tuna,king fish,shrimp,crab,etc.pati pating mabenta.yung iba wala sa pinas na isda at dito ko lang nakita..pero sa arabic kuwait term ang tawag nila sa fish-isda satin,sa kanila SAMAK..eniwey! ang masasabi ko na lang ay FISH BE WITH YOU!
.jpg)
